Eurodialog

Jaka będzie przyszłość Unii Europejskiej?

Kasia — Wed, 31 Jul 2019 15:52:12 +0000

Za nami kolejne wybory do Parlamentu Europejskiego. W krajach wspólnoty dostrzegalny jest coraz silniejszy front narodowościowy, który w poszczególnych wyborach zbiera coraz wyższe noty. Może to martwić wszystkich euroentuzjastów, którzy jako czarny scenariusz kreślą rozpad Unii Europejskiej. Czy rzeczywiście jest się czego bać? Skąd takie pesymistyczne scenariusze? Co czeka Unię Europejską?
Procesy polityczne są na tyle dynamiczne, ze bardzo trudne je przewidzieć. Już w latach poprzednich próbowano przewidzieć, co się będzie działo. Nikt nie był w stanie przewidzieć fali imigrantów, jaka zaleje Europę Zachodnią. W książce Samuela Huntingtona pt. „Zdarzenie cywilizacji i nowy kształt świata” można spotkać się z teorią, iż to cywilizacja Wschodu zderzy się z cywilizacją Zachodu. Jaki to będzie miało skutek do Unii Europejskiej? Właśnie można go obserwować, choć być może jeszcze do zderzenia nie doszło lub własnie jesteśmy w jego trakcie. Emigranci z Afryki czy Azji przybywali do Europy już od dawna. W Niemczech ponad 20% społeczeństwa to muzułmanie, a liczba ta będzie rosnąć. Francja zmaga się z imigrantami od dawna. To pokłosie polityki kolonialnej, jaką prowadzono w ubiegłych wiekach. Coraz więcej niespokojnych zachowań przejawiają mieszkańcy Paryża pochodzenia nieeuropejskiego. Liczne burdy i zamieszki sprawiły, że rodowici Francuzi mają już po prostu dość. Stąd wielkie poparcie dla ruchów narodowych, radykalnych, skrajnie prawicowych. W Niemczech jeszcze aż takiego buntu nie ma, ale to tylko kwestia czasu. Rodzą się tu bowiem napięcia związane z głośnymi przypadkami molestowania młodych Niemek podczas masowych imprez. Dyskusja w społeczeństwie przetoczyła się na przełomie 2017 i 2018 roku. Podczas wyborów do parlamentów w poszczególnych landach, widać radykalizujące się postawy społeczne. W Wielkiej Brytanii także nie jest spokojnie. Seria zamachów związanych z terroryzmem, wstrząsnęła opinią publiczną w całej Europie. Podobnie jak zamachy w Madrycie, w którym prawie dwieście osób poniosło śmierć, a ponad tysiąc osiemset zostało rannych.
Zatem czy Unia Europejska w obecnym kształcie ma prawo przetrwać? Odpowiedź nie jest jednoznaczna. Po tegorocznych wyborach widać, że prawicowe ugrupowania mają się bardzo dobrze, choć lewicowe nie są bardzo słabe. Wciąż zachowywana jest w miarę utrzymana równowaga. Trzeba pamiętać, że Unia Europejska to sprawnie funkcjonujące konsorcjum, które przynosi zyski przedsiębiorstwom, a także społeczeństwom. Za pewne pojawią się pomysły odejścia od tak liberalnego zachowania jakie do tej pory było odbierane. Jednak rozsypanie się Unii jest dalece nieprawdopodobne, choć nie niemożliwe.

Rajd zabytkowych aut

Kasia — Sun, 30 Jun 2019 07:37:15 +0000

Włochy znane są z pięknej architektury, zapierającej dech w piersiach widoków i niesamowitych tłumów turystów, którzy oblegają najwspanialsze atrakcje turystyczne. Właśnie te tłumy często odstraszają od podejmowania decyzji o wyjeździe do tego kraju. A szkoda, bo można wiele wspaniałych rzeczy zobaczyć bez przedzierania się przez rzekę zwiedzających. A wszystko to jest możliwe jeśli wybierze się ścieżkę rajdu Mille Miglia, niesamowitego wyścigu starych samochodów.
Rajd Mille Miglia to bardzo popularna impreza, która obecnie ma charakter wyłącznie sentymentalny. Trasa rajdu obejmuje północne Włochy, Toskanię i Apeniny. W pięknych okolicznościach przyrody, poprzez mało uczęszczane przez turystów miasta wiedzie jedna z najbarwniejszych tras rajdowych we Włoszech. Dla prawdziwych miłośników dawnej motoryzacji jest to prawdziwa gratka i impreza, której nie mogą ominąć. Rajd organizowany jest od 1927 roku aż do 1957 czyli trzynaście razy przed wybuchem II wojny światowej oraz jedenaście razy po jej zakończeniu. Wznowienie rajdu nastąpiło w 1977 roku i zmieniono charakter rajdu na wyścig-paradę. Samochody o mniejszej pojemności skokowej i które wolniej startują, są puszczane jako pierwsze, co nie jest praktykowane w innych rajdach. Ma to zapewnić bezpieczeństwo nie tylko kierowcom i pilotom, ale także obserwatorom. Taki wymóg rajdu jest wynikiem dwóch tragicznych wypadków, które pochłonęły łącznie dwanaście ofiar śmiertelnych. Pierwszy i największy wypadek miał miejsce w 1957 roku. Podczas tego feralnego rajdu zginęli kierowca, nawigator oraz dziewięciu widzów. Drugi tragiczny wypadek zdarzył się w Brescia, a w jego wyniku zginął kierowca.
Jednym z kryteriów dopuszczających samochody do rajdu jest data ich produkcji. Nie mogą to być samochody wyprodukowane wcześniej niż rok 1957. Obecnie rajd-parada ma charakter czysto rozrywkowy, co ściąga co roku mnóstwo gapiów i turystów. Piękne, stare auta w doskonałym stanie stają w szranki, by w ciągu czterech dni pokonać tysiąc mil. A ponieważ wyścig biegnie przez piękne i malownicze tereny Włoch, warto udać się w wycieczkę jego śladami. Pozwoli to na zwiedzenie mniej zapchanych turystycznie miejscowości, które niczym nie ustępują tym bardziej słynnym. Dla przykładu warto zobaczyć miasto Comacchio, które nazywane jest małą Wenecją. Odnaleźć tu można romantyczne kanały z mnóstwem łódek, „wenecką” zabudowę mieszkalną i o wiele mniejszą liczbę turystów.
Innym przykładem mniej uczęszczanych miejsc jest miasto Urbino. W tym mieście znajduje się Pałac Książęcy, który zdecydowanie trzeba zobaczyć. Jest on bowiem najważniejszym pomnikiem wczesnego włoskiego renesansu. Do tego miasto to jest siedzibą Uniwersytetu, który ma długą i barwną tradycję. Można śmiało powiedzieć, że Urbino to ośrodek kultury włoskiej, bowiem znajduje się to całkiem sporo dzieł sztuki.

Wybory do europarlamentu 2019 r.

Kasia — Fri, 31 May 2019 15:45:02 +0000

W przedostatnim tygodniu maja, w dniach 23-26 maja, odbyły się kolejne wybory do europarlamentu. Obywatele Unii Europejskiej w tajnym głosowaniu wybierali 751 przedstawicieli, którzy będą zasiadać jako europosłowie w Parlamencie Unii Europejskiej. Kampania w wielu krajach była dość wyrazista, a wynik wyborów zaskakujący. Widać pewne tendencje społeczne. W Polsce tymczasem bez zmian. Dinozaury polityki krajowej zapragnęli lepszych uposażeń i ruszyli na Europę.

Obywatele państw Unii Europejskiej głosowali już od czwartku 23 maja 2019 roku. Każde z państw członkowskich miało wskazać jeden wybrany przez siebie termin przeprowadzenia wyborów. W Polsce termin określono na 26 maja, niedzielę. Polska miała wybrać 52 europosłów. Każdy obywatel mógł oddać tylko jeden głos poprzez zaznaczenie znakiem krzyżyka (X) kratkę przy nazwisku wybranego przez siebie kandydata. Ostatecznie wybory w Polsce wygrała partia rządząca, Prawo i Sprawiedliwość, która zdobyła 27 mandatów. Drugie miejsce zajęła Koalicja Europejska, zdobywając 22 mandaty. Trzecie miejsce zajęło ugrupowanie Wiosna, którego liderem jest Robert Biedroń. Pozostałe partie nie zdobyły odpowiedniej liczby głosów, by brać udział w podziale mandatów do europarlamentu.

Analizując wyniki wyborów na terenie całej Unii Europejskiej, można wywnioskować dwie podstawowe kwestie. Po pierwsze Europa zaczyna się radykalizować. Do głosu coraz bardziej dochodzą głosy nacjonalistyczne. Skupienie się na problemach swojego kraju, odsunięcie się od tworzenia otwartej wspólnoty wyrażane tak chętnie w wypowiedziach wielu polityków z całej Europy, wskazuje na to, że obywatele niektórych państw nie chcą mieć Europy multikulti. Chcą zachowania swoich narodowych przywilejów, odrębności gospodarczej i przede wszystkim kulturowej. Nie chcą iść z innymi pod rękę. Chcą wspólnoty, ale żeby każdy maszerował sam. Nie pomaga tu sprawa wciąż napływających emigrantów, wśród których są niestety bojownicy ISIS lub innych samozwańczych grup terrorystycznych. Coraz więcej przypadków ataków na obywateli Unii, a także na przypadkowych turystów, sprawia, że poczucie bezpieczeństwa zostaje zachwiane. A to może prowadzić do radykalizacji rozwiązań. Społeczeństw zaczynają się bronić i w sumie jest to dość normalna reakcja.

Inną bardzo ciekawą tendencją, jaką można zaobserwować po tych wyborach, jest rośnięcie w siłę partii Zielonych. Ekopolityka staje się trendem, który coraz szerzej zalewa Europę, zwłaszcza tą zachodnią. W Polsce, niestety, wciąż mamy do czynienia z wyborem i anty-wyborem. Trend zielonego myślenia jest jeszcze daleki polskiemu społeczeństwu, choć lubimy być i żyć eko. Jedno jest pewne, przyjdzie nam żyć w ciekawych czasach.

Turyn

Kasia — Tue, 30 Apr 2019 20:35:23 +0000

Włochy to piękny kraj, w którym można wiele zobaczyć. Są tu i góry, i morza, są wyspy i stały ląd. Wiele najważniejszych atrakcji turystycznych Europy znajduje się właśnie we Włoszech. Jednym z najważniejszych ośrodków gospodarczo-kulturowych jest Turyn, stolica regionu Piemont. Turyn to miasto położone w części północno-zachodniej kraju. Leży u podnóża Alp Zachodnich, co sprawia, że jest atrakcyjne zarówno latem jak i zimą.
Turyn ma wielkie znaczenie dla miłośników sztuki, architektury oraz dla Chrześcijan. Chrześcijanie przybywają tu w pielgrzymkach, by zobaczyć lub chociaż przebywać blisko tzw. całunu turyńskiego, jednej z najważniejszych relikwii chrześcijaństwa. To ponoć w niego był owinięty Jezus Chrystus, kiedy został złożony do grobu. Całun jest wielką zagadką, albowiem odbicie ciała na nim jest negatywem. Eksperci datują całun na przybliżony okres życia Jezusa. Do tego miasto oferuje turystom niezapomniane uliczki między pięknymi budynkami.
Miasto ma bogatą i długą historię. Prawdopodobnie jego nazwa pochodzi od wyrazu taur czyli góra, jednak wciąż żywa jest legenda mówiąca o byku (łac. taurus, wł. toro), który obronił miasto przez mitycznym smokiem, po czym padł. Dla upamiętnienia tego czynu, mieszkańcy nazywali siebie Taurini. Pierwsze wzmianki o osadzie wskazują na I wiek p.n.e., kiedy to Rzymianie ustanowili tu obóz wojskowy. Typowo rzymską sieć dróg można podziwiać do dzisiaj w obrębie murów miasta. Cesarz Konstantyn zajął miasto po wygranej bitwie w 312 roku. Od 1559 roku Turyn jest stolicą Piemontu, którym rządziła dynasta sabaudzka aż do XI wieku. Od 1578 roku do katedry w Turynie trafił Całun Turyński, co spowodowało liczne pielgrzymki do miasta.
Podczas sukcesyjnej wojny hiszpańskiej miasto oblegano dwa razy przez wojska francuskie, jednak nie udało się go zdobyć. Oblężenie trwało 117 dni. W XIX wieku, kiedy miało miejsce jednoczenie się państw włoskich, Turyn odegrał bardzo ważną rolę. Przez cztery lata był stolicą nowo powstałego państwa włoskiego, później stolicę przeniesiono do Rzymu, jednak sam Turyn nie utracił znaczenia jako stolica kulturalna elit włoskich. Kiedy powstała tu fabryka Fiata, rozwinął się przemysł i odżyła gospodarka. To sprawiło, że wzrosła liczba mieszkańców miasta. Do dziś rodzina trzymająca pieczę nad Fiatem jest jedną z najbogatszych i najbardziej wpływowych rodzin we Włoszech.
A co warto zobaczyć będąc w Turynie? Oczywiście należy wstąpić do katedry, gdzie przechowywany jest Całun Turyński. A oprócz niego warto przespacerować się po starym mieście, gdzie można podziwiać perełki włoskiego baroku. Tu jest ich chyba najwięcej w całych Włoszech. Trzeba także zobaczyć fabrykę Fiata, Agnello. Nie każdy może wiedzieć, że FIAT to skrót od Fabbrica Italiana di Automobili Torino. Do tego wspaniała kawa Lavazza i jej wytwórnia są warte zwiedzenia.

Brugia, średniowieczna perełka Europy

Kasia — Wed, 06 Mar 2019 11:59:57 +0000

Unia Europejska to wspólnota państw, obywateli, narodów, które często dzieli i łączy wspólna historia. Historia cierpienia i pięknych zachowań. Są miejsca w Europie, gdzie dosłownie można nią oddychać. Właśnie takim miejscem jest niewielkie miasto w północno-zachodniej części Belgii, Brugia. Brugia jest żywym świadkiem pięknej historii, a jej niemal całkowicie zachowane stare miasto sięga czasów średniowiecza.
Niska, zwarta zabudowa ścisłego centrum pamięta czasy wieków średnich, kiedy to uliczkami przechadzali się mieszczanie i kupcy. Architektura niemal nie ucierpiała w wyniku wielu wojen i działań nieprzyjaciół. Dzięki temu można zwiedzać to miasto takim, jakie było dawno, dawno temu. Oczywiście wiele budowli poddano w ciągu wieków modernizacji, przebudowie czy odnowieniu, jednak sam charakter historycznego centrum wciąż pozostaje bez zmian.
Brugia nazywana jest flamandzką Wenecją, a to dlatego, że miasto przecina całkiem pokaźna sieć kanałów wodnych, łączących jego różne części z portem. Kanały te stanowią sporą atrakcję turystyczną, bowiem oferowane są nimi kursy łodziami. Z tej perspektywy miasto wydaje się jeszcze piękniejsze. Tymczasem Brugia to nie tylko turystyka. To duży ośrodek przemysłu. Znajduje się tu koksownia, nowoczesna stalownia czy fabryka wagonów i maszyn rolniczych. Miasto może się pochwalić także tradycyjnym wyrobem koronek i dywanów, a także przemysłem odzieżowym i spożywczym.
Historia miasta sięga czasów Juliusza Cezara, kiedy to powstawały tu pierwsze fortyfikacje. Datuje się je na około I wiek przed Chrystusem. Prawa miejskie miasto otrzymało 27 lipca 1128 roku. Wówczas wybudowano nowe mury i kanały. Co ciekawe, od około 1050 roku kanały wówczas funkcjonujące zaczęły się zamulać, a Brugia straciła dostęp do morza. Dzięki sztormowi, który nawiedził ten region w 1134 roku, powstał nowy kanał w Zwin i miasto odzyskało dostęp do szerokich wód. Dzięki temu mógł się rozwinąć handel. Już w XIII wieku mieszkańcy miasta brali udział w handlu suknem, a dzięki kontaktom z Anglią, do miasta importowano normandzkie zboże i gaskońskie wino. Statki pod banderą Hanzy cumowały na nabrzeżu, co wymuszało jego rozbudowę. W 1277 roku zacumowała tu pierwsza flota z Genui, co otworzyło kontakty z terenami położonymi wokół Morza Śródziemnego. To z kolei wpłynęło na rozwój bankowości w Brugii. Z czasem inne ośrodki handlowe zaczęły przejmować statki i szlaki handlowe. Tak się stało z Antwerpią, która odciążyła Brugię. Miasto zaczęło tracić na znaczeniu, co wpłynęło na jego rozwój. Kanały się zamulały, co utrudniało ich przepływanie.
Dziś Brugia to przede wszystkim piękne miasto, godne odnotowania na liście najpiękniejszych miast Europy. Warto tu zajrzeć choćby na weekendowy wypad. Brugia ma wiele bowiem do zaoferowania każdemu turyście.

Pieniądze za praworządność

Kasia — Sun, 24 Feb 2019 10:58:25 +0000

Parlament Europejski wymyślił nowy bat na państwa, które w swoim postępowaniu, zdaniem Unii, odchodzą od zasady praworządności, a należy pamiętać, że jest to jedna z podstawowych, fundamentalnych zasad funkcjonowania całej Unii Europejskiej. Zatem jest ona ostro przestrzegana i pilnowana. Tymczasem zaostrzające się w Europie nastroje nacjonalistyczne niepokoją do tej pory otwartą na innych Unię. Na celowniku znalazły się Polska i Węgry, ale sankcje mogą objąć także i inne kraje. Lista jest otwarta.
Nowe przepisy UE, które mają wejść w życie w 2021 roku połączą ze sobą w zależność wypłatę funduszy unijnych z przestrzeganiem praworządności. Ma to być bat na tych, którzy z unijnej kasy otrzymują ogromne środki na inwestycje i rozwój, a jednocześnie grzebiąc w przepisach odchodzą od zasad państwa prawa. Parlament europejski już jest po głosowaniu. Za podjęciem tych rozwiązań zagłosowało 397 posłów, przeciw było 158. 69 deputowanych wstrzymało się od głosowania.
Komisja Europejska przedłożyła projekt „pieniądze za praworządność” już w maju 2018 roku. Do wdrożenia w życie tychże przepisów potrzebna jest aprobata Parlamentu Europejskiego oraz Rady UE, składającej się z ministrów krajów członkowskich. Jak przekonują zwolennicy nowych przepisów, nie ma tu mowy o sankcjach lecz o zabezpieczeniu unijnych pieniędzy. Euroentuzjaści boją się bowiem sytuacji, w której kraj członkowski otrzyma ogromną pomoc na rozwój, lecz po zmianie prawa wewnętrznego nie będzie możliwe odzyskanie tych pieniędzy w razie wykrycia nieprawidłowości, w tym zachowań podyktowanych korupcją czy naciskami politycznymi. Parlament więc postanowił jeszcze zaostrzyć przepisy, by mieć pewność, że unijne fundusze będą chronione i zabezpieczone przed takimi niewłaściwymi zachowaniami. Łamanie prawa unijnego ma być karane. Praworządność jest warunkiem demokracji, stabilności i wzajemnego zaufania w UE. Jeśli te wartości nie będą przestrzegane, UE straci wiarygodność w oczach swoich obywateli, a także na świecie.
Tymczasem znalazła się pokaźna grupa europosłów, którzy nie zgadzają się z nowymi przepisami. Swoje racje tłumaczą próbą ingerencji aparatu unijnego w suwerenne sprawy krajów członkowskich. Wskazują, że takie zachowanie może doprowadzić do licznych buntów, jak choćby we Francji. Bunt będzie miał także swój wyraz przy urnach wyborczych, gdzie do głosu będą dochodzić skrajne ugrupowania, niekoniecznie popierające idee unijne. Przykładem może być właśnie Polska czy Węgry.
Tymczasem projekt przepisów „pieniądze za praworządność” wskazuje, że to Komisja Europejska będzie decydować o zmniejszeniu wypłat funduszy unijnych, a także w skrajnych przypadkach odebrania części pieniędzy. Jeśli zajdzie taka potrzeba ów „wyrok” będzie mógł być uchylony wyłącznie przez Radę EU podczas głosowania, gdzie konieczne będzie poparcie uchylenia przez kwalifikowaną większość, czyli 55 procent krajów reprezentujących 65 procent ludności Unii. Gdyby przepisy byłyby już stosowane, Polska i Węgry byłyby zagrożone zawieszeniem niektórych funduszy, choćby z racji wszczęcia postępowania z art. 7 Traktatu o UE.

Warmia i Mazury

Kasia — Thu, 31 Jan 2019 20:52:35 +0000

Zielone, z mnóstwem jezior i dziką przyrodą, często określane mianem Zielonych Płuc Polski. To Warmia i Mazury, dwie krainy, połączone administracyjne, historycznie, lecz różne kulturowo. Obie warte zobaczenia.
O Warmii i Mazurach mówiło się wiele i różnie po wojnie. Warmia, katolicka, polska, biedna i Mazury, protestanckie, o korzeniach niemiecko-pruskich, bogatsza od Warmii. Dwie różne kultury, które się przeplatały, a teraz są połączone w jeden region. Mazurzy mówią w dialekcie przypominającym język niemiecki, natomiast Warmiacy mówią po polsku, a ich dialekt już powoli wymiera pomimo dokładanych starań o jego zachowanie. Burzliwa historia, która odsłania przepiękne tradycje i wartości Warmiaków i Mazurów zachowała na kartach historii. Ale Warmia i Mazury to przede wszystkim przepiękne krajobrazy oraz zachowane zabytki architektoniczne. Stolicą administracyjną województwa warmińsko-mazurskiego jest miasto Olsztyn. Choć duże i wojewódzkie, to można śmiało powiedzieć, że czas płynie tu o wiele wolniej niż we Wrocławiu czy Krakowie.
Warmia to kraina historyczna, która swoją historią sięga poza powstanie państwa polskiego. W czasach, kiedy te ziemie zamieszkiwali Prusowie, a dokładniej pruskie plemię Warmów, później została wcielona do ziem należących do Zakonu Krzyżackiego. Przechodziła z rąk do rąk, by ostatecznie w 1945 roku zostać częścią Polski.
Mazury z kolei to liczba mnoga od słowa Mazur. Naukowcy wywodzą pochodzenie tego słowa od słowa maź lub przedrostka maz-, które oznaczały brudzenie się, smolić, mazać. Samo słowo maź oznaczało pierwotnie słomę i dziegieć. Określano tymi wyrazami zamieszkujących te lasy smolarzy, poprzez dodanie końcówki –ur. I tak powstało słowo Mazur. Mazury to po prostu liczba mnoga. Abo odróżnić Mazura od Warmiaka pytano się o jego wiarę, bowiem Mazurzy byli protestantami, a dokładniej luteranami. Nie można jednoznacznie stwierdzić, jakie były i nadal są granice między Mazurami a innymi regionami sąsiadującymi z tą krainą. Tam, gdzie są pagórki, jeziora i lasy, określa się mianem Mazur.
Warmia i Mazury to przepiękne krainy historyczne, które mają wiele do zaoferowania, choć wciąż Europa ich nie odkryła. Bogactwo lasów, łąk, jezior i dzikiej przyrody powinno zachęcać do odwiedzania tych miejsc. To na Mazurach leży żeglarska stolica Polski, czyli Mikołajki. Na Warmii z kolei można podziwiać przepiękną architekturę sakralną. Można także odwiedzać muzea etnograficzne, które prezentują zachowane budowle wiejskie z wielu okresów w przeszłości. Najsłynniejsze i zawierające najwięcej przykładów domów i całych zagród wiejskich znajduje się w Olsztynku.

Kordoba, unijna perełka

Kasia — Mon, 31 Dec 2018 11:12:33 +0000

Unia Europejska jako wspólnota krajów, narodów, społeczeństw, ma w swoich zasobach wiele wspaniałych miejsc, którymi może się chwalić. Rzym, Barcelona, Londyn, Wrocław, Drezno to miasta, które mogą pochwalić się wspaniałymi budowami, układami uliczek czy planem całego starego miasta. Jest jednak pewne miasto, które może pochwalić się aż czterema pozycjami umieszczonymi na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Znajduje się ono w Hiszpanii i może być nazywane perłą Andaluzji. To Kordoba.
To piękne miasto zachęca co roku turystów od odwiedzenia nie tylko wspaniałą hiszpańską kuchnią, ciepłym klimatem, gdzie średnia temperatura zimą nie spada poniżej 14 stopni Celsjusza, ale właśnie swoją architekturą i tradycjami, które doceniło międzynarodowe jury. Warto podkreślić, iż pod tym względem, Kordoba wyprzedziła słynne wieczne miasto Rzym.
Jednym z tych zabytków, które warto zobaczyć są ruiny Mediny Azahara. Niegdyś gigantyczne miasto i pałac, dziś ruiny, które od 1911 roku są sukcesywnie rekonstruowane. Madina Azahara znajduje się pod Kordobą, jednak warto ją zobaczyć ponieważ właśnie te ruiny zostały wpisane na listę UNESCO.
Innym obiektem, który znalazł się na tej zaszczytnej liście, jest Mezquita. Pewnie wiele osób kojarzy obraz sali z prawdziwym lasem kolumn. To właśnie Mezquita, niegdyś meczet, dziś katedra. Jest chyba najbardziej znanym tego typu budynkiem na świecie. Jego budowa rozpoczęła się w 785 roku, zatem wchodząc do środka można na prawdę poczuć ducha historii. Architektura tego miejsca zachwyci chyba każdego.
Na liście UNESCO znalazło się też coś, co nie jest budowlą, a tradycją, zwyczajem. To niezwykły konkurs nazywany Festiwal Patios. Jeśli chciałoby się przetłumaczyć na język polski jego nazwę oraz zasady, to można go określić mianem konkursu na najpiękniejsze podwórko.Brzmi może dość banalnie i nie daje wyobrażenia o niezwykłości tego festiwalu, jednak kiedy sobie wyobrazimy, że w tym właśnie czasie podwórka, malownicze uliczki są przystrajanie bujną i przepiękną roślinnością, to aż chce się tam być. To niezwykła tradycja, którą można obserwować tylko tam.
Ostatnim punktem obowiązkowym dla każdego turysty, który chciałby zobaczyć wszystkie cuda UNESCO w Kordobie jest stare miasto. Jego piękno, architektura oraz układ zostały bezwzględnie uznane za dziedzictwo kulturowe i umieszczone na światowej liście.
Choć Unia Europejska skrywa jeszcze wiele pięknych, nieodkrytych miejsc, które turyści chcieliby zobaczyć, to Kordobę warto odwiedzić. I choć nie jest tak oblegana przez zwiedzających jak choćby Wenecja czy Ateny, to nie może narzekać na brak zainteresowania. A z czasem na pewno liczba rocznie odwiedzających ją turystów będzie wzrastać.

Kandydaci na członka Unii Europejskiej

Kasia — Fri, 30 Nov 2018 22:17:47 +0000

Unia Europejska to zrzeszenie państw, które reprezentują takie same wartości i zasady. Przystąpienie do tej wielkiej wspólnoty międzynarodowej niesie ze sobą wiele korzyści i obowiązków. Członkostwo zobowiązuje do łożenia funduszy do wspólnego budżetu unijnej, ale także uprawnia do korzystania z niego, co często przyczynia się w znacznym stopniu do rozwoju danego kraju. Jak więc stać się członkiem Unii Europejskiej.
Na początku należny wskazać, że nie każdy kraj może zostać członkiem Unii Europejskiej. Trzeba spełniać kilka, bardzo ważnych warunków. Przede wszystkim należy być krajem wolnym, niepodległym, suwerennym o ustroju demokratycznym. Kraj kandydujący musi także przestrzegać prawa międzynarodowego, musi posiadać rozwiniętą gospodarkę rynkową, która jest zdolna do konkurowania na jednolitym, wspólnym rynku wewnętrznym. Wymogi te zostały spisane i szczegółowo opisane przez przywódców wówczas jeszcze dwunastu krajów podczas szczytu w Kopenhadze w 1993 roku, a do historii przeszły pod nazwą kryteria kopenhaskie. Dwa lata później, w Madrycie, ustalono kryteria madryckie, które dotyczyły sprawnie działającej administracji i sądownictwa, tak, by możliwe było egzekwowanie wspólnotowych aktów prawnych.
Obecnie aż sześć państw posiada oficjalny status kandydata do bycia członkiem Unii Europejskiej. Są to Albania (od 2014r.), Czarnogóra (od 2010 roku), Islandia (od 2010 r.), Macedonia (od 2005 r.), Serbia (od 2012 r.) i Turcja (od 1999 roku). Macedonia i Albania jeszcze nie podjęły negocjacji, natomiast pozostałe kraje kandydujące rozpoczęły już negocjacje w sprawie członkostwa. Islandia postanowiła w 2013 roku zawiesić negocjacje do roku 2017.
W roku 2018 Unią Europejską wstrząsają różne bardzo trudne sytuacje. Przede wszystkim problem fali imigrantów z krajów Afryki północnej oraz Bliskiego Wschodu, w tym przede wszystkim z ogarniętej wojną Syrii. Do tego dużym problemem wspólnoty są rosnące nacjonalistyczne nastroje, a także konflikty wewnątrz unijne. Dużym szokiem jest także proces opuszczania unijnej rodziny przez Wielką Brytanię. Dlatego ostatnio coraz głośniej mówi się o tym, że wszelkie procesy rozszerzenia wspólnoty europejskiej muszą poczekać, są wstrzymane, bowiem problemy krajów członkowskich stają się coraz trudniejsze i bardziej dają się we znaki całej wspólnocie.
Szerokim echem odbił się także poważny kryzys finansowy Grecji i Włoch. Nie są łatwe także rozpoczynające się negocjacje kolejnego, wieloletniego budżetu unijnego. Polska, ponieważ jest obecnie „na cenzurowanym”, może mieć problem z utrzymaniem obecnej wysokości wsparcia. Jest bowiem drugim co do wielkości otrzymywanych funduszy krajem czerpiącym profity z budżetu.

Prezydencja w Unii Europejskiej

Kasia — Wed, 31 Oct 2018 21:54:18 +0000

Unia Europejska to wspólnota państw, które dobrowolnie się zrzeszyły, by w swoim gronie krzewić i pielęgnować wartości demokratyczne. Troska o praworządność, prawo do wyrażanie opinii czy wyznawania religii są podstawowymi prawami obywateli Unii Europejskiej. Jednym ze sposobów jej wyrażania jest wdrożenie w życie zasady kadencyjności w reprezentowaniu Unii na zewnątrz oraz organizowanie prac i przewodniczenie Radzie Unii Europejskiej. Okres ten nazywany jest prezydencją. Co to oznacza i z czym się wiąże prezydencja?
Zgodnie z przyjętą definicją, prezydencja Rady Unii Europejskiej to okres, podczas którego dane państwo członkowskie przewodniczy posiedzeniom Rady Europejskiej. Do jego zadań należą wówczas także reprezentowanie Rady na arenie międzynarodowej. Taki system powstał jeszcze w czasach funkcjonowania Europejskiej Współpracy Gospodarczej. W 1993 roku, kiedy to ogłoszono powstanie Unii Europejskiej, podtrzymano takie rozwiązanie jako pożyteczne i funkcjonalne. Obecnie, po 2009 roku, kiedy to nadano Unii Europejskiej osobowość prawną, także jest ono stosowane.
Każde państwo członkowskie w końcu będzie pełnić tą funkcję, bowiem system oparty jest na rotacyjności. Jedna „kadencja” została zaprogramowana na pół roku. Kolejność odbywania została ustalona z góry. Dla przykładu, Polska prezydencję pełniła w drugiej połowie 2011 roku, natomiast kolejna przypada na pierwszą połowę 2025 roku. Przewodnictwo w Radzie Europejskiej jest czysto honorowe, bowiem wraz z nadaniem podmiotowości prawnej Unii Europejskiej w 2009 roku (Traktat Lizboński), utworzono stanowisko przewodniczącego Rady Europejskiej. Stanowisko to nazwano popularnie prezydentem Unii Europejskiej. Jest on wybierany od 1 stycznia 2010 roku przez przedstawicieli wszystkich krajów członkowskich, a jego kadencja trwa dwa i pół roku. Obecnie stanowisko to zajmuje Polak, były premier, Donald Tusk.
Znaczenie roli oraz zakres obowiązków przedstawiciela kraju pełniącego funkcję prezydencji Unii Europejskiej został także pomniejszony poprzez znaczące umocnienie roli wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Do jego zadań włączono między innymi prawo reprezentowania Unii Europejskiej na arenie międzynarodowej. Zajmuje się on także rozwiązywaniem problemów wynikających z dużej liczby krajów członkowskich.
Pomimo, iż prezydencja w Unii Europejskiej ma wyłącznie charakter honorowy i pociąga za sobą żadnych znaczących decyzji oraz zobowiązań, to obrosło już sporym znaczeniem. Oto poszczególne kraje członkowskie przypisują prezydencji duże znaczenie reprezentacyjne, opracowując specjalnie do niej dedykowane loga czy inne oznaczenia.