Eurodialog » Najpiękniejsze Miasta

Rajd zabytkowych aut

Kasia — Sun, 30 Jun 2019 07:37:15 +0000

Włochy znane są z pięknej architektury, zapierającej dech w piersiach widoków i niesamowitych tłumów turystów, którzy oblegają najwspanialsze atrakcje turystyczne. Właśnie te tłumy często odstraszają od podejmowania decyzji o wyjeździe do tego kraju. A szkoda, bo można wiele wspaniałych rzeczy zobaczyć bez przedzierania się przez rzekę zwiedzających. A wszystko to jest możliwe jeśli wybierze się ścieżkę rajdu Mille Miglia, niesamowitego wyścigu starych samochodów.
Rajd Mille Miglia to bardzo popularna impreza, która obecnie ma charakter wyłącznie sentymentalny. Trasa rajdu obejmuje północne Włochy, Toskanię i Apeniny. W pięknych okolicznościach przyrody, poprzez mało uczęszczane przez turystów miasta wiedzie jedna z najbarwniejszych tras rajdowych we Włoszech. Dla prawdziwych miłośników dawnej motoryzacji jest to prawdziwa gratka i impreza, której nie mogą ominąć. Rajd organizowany jest od 1927 roku aż do 1957 czyli trzynaście razy przed wybuchem II wojny światowej oraz jedenaście razy po jej zakończeniu. Wznowienie rajdu nastąpiło w 1977 roku i zmieniono charakter rajdu na wyścig-paradę. Samochody o mniejszej pojemności skokowej i które wolniej startują, są puszczane jako pierwsze, co nie jest praktykowane w innych rajdach. Ma to zapewnić bezpieczeństwo nie tylko kierowcom i pilotom, ale także obserwatorom. Taki wymóg rajdu jest wynikiem dwóch tragicznych wypadków, które pochłonęły łącznie dwanaście ofiar śmiertelnych. Pierwszy i największy wypadek miał miejsce w 1957 roku. Podczas tego feralnego rajdu zginęli kierowca, nawigator oraz dziewięciu widzów. Drugi tragiczny wypadek zdarzył się w Brescia, a w jego wyniku zginął kierowca.
Jednym z kryteriów dopuszczających samochody do rajdu jest data ich produkcji. Nie mogą to być samochody wyprodukowane wcześniej niż rok 1957. Obecnie rajd-parada ma charakter czysto rozrywkowy, co ściąga co roku mnóstwo gapiów i turystów. Piękne, stare auta w doskonałym stanie stają w szranki, by w ciągu czterech dni pokonać tysiąc mil. A ponieważ wyścig biegnie przez piękne i malownicze tereny Włoch, warto udać się w wycieczkę jego śladami. Pozwoli to na zwiedzenie mniej zapchanych turystycznie miejscowości, które niczym nie ustępują tym bardziej słynnym. Dla przykładu warto zobaczyć miasto Comacchio, które nazywane jest małą Wenecją. Odnaleźć tu można romantyczne kanały z mnóstwem łódek, „wenecką” zabudowę mieszkalną i o wiele mniejszą liczbę turystów.
Innym przykładem mniej uczęszczanych miejsc jest miasto Urbino. W tym mieście znajduje się Pałac Książęcy, który zdecydowanie trzeba zobaczyć. Jest on bowiem najważniejszym pomnikiem wczesnego włoskiego renesansu. Do tego miasto to jest siedzibą Uniwersytetu, który ma długą i barwną tradycję. Można śmiało powiedzieć, że Urbino to ośrodek kultury włoskiej, bowiem znajduje się to całkiem sporo dzieł sztuki.

Turyn

Kasia — Tue, 30 Apr 2019 20:35:23 +0000

Włochy to piękny kraj, w którym można wiele zobaczyć. Są tu i góry, i morza, są wyspy i stały ląd. Wiele najważniejszych atrakcji turystycznych Europy znajduje się właśnie we Włoszech. Jednym z najważniejszych ośrodków gospodarczo-kulturowych jest Turyn, stolica regionu Piemont. Turyn to miasto położone w części północno-zachodniej kraju. Leży u podnóża Alp Zachodnich, co sprawia, że jest atrakcyjne zarówno latem jak i zimą.
Turyn ma wielkie znaczenie dla miłośników sztuki, architektury oraz dla Chrześcijan. Chrześcijanie przybywają tu w pielgrzymkach, by zobaczyć lub chociaż przebywać blisko tzw. całunu turyńskiego, jednej z najważniejszych relikwii chrześcijaństwa. To ponoć w niego był owinięty Jezus Chrystus, kiedy został złożony do grobu. Całun jest wielką zagadką, albowiem odbicie ciała na nim jest negatywem. Eksperci datują całun na przybliżony okres życia Jezusa. Do tego miasto oferuje turystom niezapomniane uliczki między pięknymi budynkami.
Miasto ma bogatą i długą historię. Prawdopodobnie jego nazwa pochodzi od wyrazu taur czyli góra, jednak wciąż żywa jest legenda mówiąca o byku (łac. taurus, wł. toro), który obronił miasto przez mitycznym smokiem, po czym padł. Dla upamiętnienia tego czynu, mieszkańcy nazywali siebie Taurini. Pierwsze wzmianki o osadzie wskazują na I wiek p.n.e., kiedy to Rzymianie ustanowili tu obóz wojskowy. Typowo rzymską sieć dróg można podziwiać do dzisiaj w obrębie murów miasta. Cesarz Konstantyn zajął miasto po wygranej bitwie w 312 roku. Od 1559 roku Turyn jest stolicą Piemontu, którym rządziła dynasta sabaudzka aż do XI wieku. Od 1578 roku do katedry w Turynie trafił Całun Turyński, co spowodowało liczne pielgrzymki do miasta.
Podczas sukcesyjnej wojny hiszpańskiej miasto oblegano dwa razy przez wojska francuskie, jednak nie udało się go zdobyć. Oblężenie trwało 117 dni. W XIX wieku, kiedy miało miejsce jednoczenie się państw włoskich, Turyn odegrał bardzo ważną rolę. Przez cztery lata był stolicą nowo powstałego państwa włoskiego, później stolicę przeniesiono do Rzymu, jednak sam Turyn nie utracił znaczenia jako stolica kulturalna elit włoskich. Kiedy powstała tu fabryka Fiata, rozwinął się przemysł i odżyła gospodarka. To sprawiło, że wzrosła liczba mieszkańców miasta. Do dziś rodzina trzymająca pieczę nad Fiatem jest jedną z najbogatszych i najbardziej wpływowych rodzin we Włoszech.
A co warto zobaczyć będąc w Turynie? Oczywiście należy wstąpić do katedry, gdzie przechowywany jest Całun Turyński. A oprócz niego warto przespacerować się po starym mieście, gdzie można podziwiać perełki włoskiego baroku. Tu jest ich chyba najwięcej w całych Włoszech. Trzeba także zobaczyć fabrykę Fiata, Agnello. Nie każdy może wiedzieć, że FIAT to skrót od Fabbrica Italiana di Automobili Torino. Do tego wspaniała kawa Lavazza i jej wytwórnia są warte zwiedzenia.

Brugia, średniowieczna perełka Europy

Kasia — Wed, 06 Mar 2019 11:59:57 +0000

Unia Europejska to wspólnota państw, obywateli, narodów, które często dzieli i łączy wspólna historia. Historia cierpienia i pięknych zachowań. Są miejsca w Europie, gdzie dosłownie można nią oddychać. Właśnie takim miejscem jest niewielkie miasto w północno-zachodniej części Belgii, Brugia. Brugia jest żywym świadkiem pięknej historii, a jej niemal całkowicie zachowane stare miasto sięga czasów średniowiecza.
Niska, zwarta zabudowa ścisłego centrum pamięta czasy wieków średnich, kiedy to uliczkami przechadzali się mieszczanie i kupcy. Architektura niemal nie ucierpiała w wyniku wielu wojen i działań nieprzyjaciół. Dzięki temu można zwiedzać to miasto takim, jakie było dawno, dawno temu. Oczywiście wiele budowli poddano w ciągu wieków modernizacji, przebudowie czy odnowieniu, jednak sam charakter historycznego centrum wciąż pozostaje bez zmian.
Brugia nazywana jest flamandzką Wenecją, a to dlatego, że miasto przecina całkiem pokaźna sieć kanałów wodnych, łączących jego różne części z portem. Kanały te stanowią sporą atrakcję turystyczną, bowiem oferowane są nimi kursy łodziami. Z tej perspektywy miasto wydaje się jeszcze piękniejsze. Tymczasem Brugia to nie tylko turystyka. To duży ośrodek przemysłu. Znajduje się tu koksownia, nowoczesna stalownia czy fabryka wagonów i maszyn rolniczych. Miasto może się pochwalić także tradycyjnym wyrobem koronek i dywanów, a także przemysłem odzieżowym i spożywczym.
Historia miasta sięga czasów Juliusza Cezara, kiedy to powstawały tu pierwsze fortyfikacje. Datuje się je na około I wiek przed Chrystusem. Prawa miejskie miasto otrzymało 27 lipca 1128 roku. Wówczas wybudowano nowe mury i kanały. Co ciekawe, od około 1050 roku kanały wówczas funkcjonujące zaczęły się zamulać, a Brugia straciła dostęp do morza. Dzięki sztormowi, który nawiedził ten region w 1134 roku, powstał nowy kanał w Zwin i miasto odzyskało dostęp do szerokich wód. Dzięki temu mógł się rozwinąć handel. Już w XIII wieku mieszkańcy miasta brali udział w handlu suknem, a dzięki kontaktom z Anglią, do miasta importowano normandzkie zboże i gaskońskie wino. Statki pod banderą Hanzy cumowały na nabrzeżu, co wymuszało jego rozbudowę. W 1277 roku zacumowała tu pierwsza flota z Genui, co otworzyło kontakty z terenami położonymi wokół Morza Śródziemnego. To z kolei wpłynęło na rozwój bankowości w Brugii. Z czasem inne ośrodki handlowe zaczęły przejmować statki i szlaki handlowe. Tak się stało z Antwerpią, która odciążyła Brugię. Miasto zaczęło tracić na znaczeniu, co wpłynęło na jego rozwój. Kanały się zamulały, co utrudniało ich przepływanie.
Dziś Brugia to przede wszystkim piękne miasto, godne odnotowania na liście najpiękniejszych miast Europy. Warto tu zajrzeć choćby na weekendowy wypad. Brugia ma wiele bowiem do zaoferowania każdemu turyście.

Kordoba, unijna perełka

Kasia — Mon, 31 Dec 2018 11:12:33 +0000

Unia Europejska jako wspólnota krajów, narodów, społeczeństw, ma w swoich zasobach wiele wspaniałych miejsc, którymi może się chwalić. Rzym, Barcelona, Londyn, Wrocław, Drezno to miasta, które mogą pochwalić się wspaniałymi budowami, układami uliczek czy planem całego starego miasta. Jest jednak pewne miasto, które może pochwalić się aż czterema pozycjami umieszczonymi na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Znajduje się ono w Hiszpanii i może być nazywane perłą Andaluzji. To Kordoba.
To piękne miasto zachęca co roku turystów od odwiedzenia nie tylko wspaniałą hiszpańską kuchnią, ciepłym klimatem, gdzie średnia temperatura zimą nie spada poniżej 14 stopni Celsjusza, ale właśnie swoją architekturą i tradycjami, które doceniło międzynarodowe jury. Warto podkreślić, iż pod tym względem, Kordoba wyprzedziła słynne wieczne miasto Rzym.
Jednym z tych zabytków, które warto zobaczyć są ruiny Mediny Azahara. Niegdyś gigantyczne miasto i pałac, dziś ruiny, które od 1911 roku są sukcesywnie rekonstruowane. Madina Azahara znajduje się pod Kordobą, jednak warto ją zobaczyć ponieważ właśnie te ruiny zostały wpisane na listę UNESCO.
Innym obiektem, który znalazł się na tej zaszczytnej liście, jest Mezquita. Pewnie wiele osób kojarzy obraz sali z prawdziwym lasem kolumn. To właśnie Mezquita, niegdyś meczet, dziś katedra. Jest chyba najbardziej znanym tego typu budynkiem na świecie. Jego budowa rozpoczęła się w 785 roku, zatem wchodząc do środka można na prawdę poczuć ducha historii. Architektura tego miejsca zachwyci chyba każdego.
Na liście UNESCO znalazło się też coś, co nie jest budowlą, a tradycją, zwyczajem. To niezwykły konkurs nazywany Festiwal Patios. Jeśli chciałoby się przetłumaczyć na język polski jego nazwę oraz zasady, to można go określić mianem konkursu na najpiękniejsze podwórko.Brzmi może dość banalnie i nie daje wyobrażenia o niezwykłości tego festiwalu, jednak kiedy sobie wyobrazimy, że w tym właśnie czasie podwórka, malownicze uliczki są przystrajanie bujną i przepiękną roślinnością, to aż chce się tam być. To niezwykła tradycja, którą można obserwować tylko tam.
Ostatnim punktem obowiązkowym dla każdego turysty, który chciałby zobaczyć wszystkie cuda UNESCO w Kordobie jest stare miasto. Jego piękno, architektura oraz układ zostały bezwzględnie uznane za dziedzictwo kulturowe i umieszczone na światowej liście.
Choć Unia Europejska skrywa jeszcze wiele pięknych, nieodkrytych miejsc, które turyści chcieliby zobaczyć, to Kordobę warto odwiedzić. I choć nie jest tak oblegana przez zwiedzających jak choćby Wenecja czy Ateny, to nie może narzekać na brak zainteresowania. A z czasem na pewno liczba rocznie odwiedzających ją turystów będzie wzrastać.

Budapeszt

Kasia — Sat, 30 Jun 2018 21:09:38 +0000

Polak i Węgier to dwa bratanki… brzmi słynne przysłowie. I rzeczywiście z Węgrami Polska miała zazwyczaj dobre stosunki. Mało tego, Węgry stają się coraz popularniejszym kierunkiem na wakacje dla wielu Polaków. A jest tam co zwiedzać. Przykładem miasta, w którym na pewno nikt się nie będzie nudził jest Budapeszt – stolica i zarazem największe miasto Węgier.
Budapeszt położony jest na północy kraju, nad rzeką Dunaj. Miasto to powstało z trzech mniejszych miast leżących po obu stronach rzeki – Budy, Óbudy (prawy brzeg Dunaju) oraz Pesztu (lewy brzeg). Miasto oficjalnie powstało w latach 1872-1873. W ciągu tychże lat swego istnienia wyrosło na jedną z największych metropolii Europy Środkowej, a także znalazło się na ósmej pozycji najbardziej zaludnionych stolic Europy.
Budapeszt to nie tylko ośrodek polityczny i gospodarczy Węgier, ale także wielki ośrodek kulturalny. Na terenie miasta znajdują się bowiem liczne muzea, galerie sztuki czy biblioteka narodowa. To także miasto z teatrami, operą i kinami. Funkcjonuje tam także Akademia Sztuk Pięknych, politechnika (od 1782 r.) i uniwersytet (od 1635 r.), a także Akademia Nauk. Mało kto wie, ale Budapeszt jest także uzdrowiskiem. Na terenie miasta funkcjonują kompleksy balneologiczne.
Nazwa miasta wywodzi się od połączenia nazw Buda i Peszt. Buda z kolei używana była już w czasach Arpadów jako określenie osady zabudowanej, znajdującej się na miejscu dawnego grodu rzymskiego Aquincum. Ponoć nazwa Budy miała się wywodzić od imienia Bledy, który był bratem wodza Hunów, Attyli. Jednak uczeni sceptycznie podchodzą do tej legendy, co nie oznacza, że nazwa ta nie mogła oznaczać imienia. Inni eksperci sądzą, że słowo buda wywodzi się od wyrazu woda, bowiem stara osada rzymska także była nazwana od wody.
Peszt z kolei wywodzi swą nazwę od greckiej nazwy Pession, którą nosiła twierdza usadowiona na przeciw grodu Aquincum. Innym możliwym źródłem wyrazu Peszt jest nazwa starosłowiańska oznaczająca jaskinię.
Jak podają źródła, na Wzgórzu Gellerta osiedlili się Celtowie. Osadę zbroją utworzyli nad brzegiem Dunaju także Rzymianie. Kiedy Imperium Rzymskie upadło, prowincję Pannonia, której stolicą była osada Aquincum, zamieszkiwali Hunowie, Ostrogoci, Longobardowie, Awarzy oraz Słowianie. Na początku X wieku osiedlili się tam także Węgrzy. Zatem historia miasta sięga czasów antycznych. Do dziś można podziwiać pozostałości po tych czasach.
Dzisiaj to nowoczesna stolica kraju Unii Europejskiej, w której wiele się dzieje. Niestety, podobnie jak inne kraje i tu przeżywa się wielkie zrywy społeczeństwa, które pokazują rządzącym co i jak powinni zrobić. Tak było kilka lat temu, kiedy to pod stacją telewizyjną odbyła się ogromna demonstracja przeciwników politycznych ówczesnego premiera.

Edynburg

Kasia — Mon, 26 Mar 2018 21:21:20 +0000

Jest szóstym co do liczby mieszkańców miastem w Wielkiej Brytanii, drugim w Szkocji. Edynburg to mekka wielu artystów, którzy szukają natchnienia w surowych, choć pięknych krajobrazach północy Wysp Brytyjskich. Co roku odwiedzają go rzesze turystów, a w ciągu roku jego ulicami przemierzają miasto liczni studenci. Edynburg z pewnością można zaliczyć do najpiękniejszych miast Europy.
Historia miasta sięga epoki brązu i żelaza, bowiem to właśnie z tego okresu pochodzą najstarsze ślady osadnictwa w okolicach miasta. Miasto powstało z twierdzy króla Nortumbrii, Edwina, która znajdowała się na wzgórzu. Była to twierdza obronna. Wokół zabudowy zaczęły powstawać osady, a kiedy mieszkańcy otrzymali ziemię do uprawy, osada zaczęła nabierać kształtów miejskich. Pierwszą nazwą tego miejsca była Din Eidyn, co oznacza w języku brytyjskim Twierdzą Edwina. Później nazwa przekształciła się w języku angielskim na Edwinesburch, a następnie na współcześnie brzmiącą Edynburg.
Osada w pierwszej połowie IX wieku wraz z całą Nortumbrią została podbita i włączona do obszaru prawa duńskiego. Dopiero w 910 roku Edward Straszny pokonał Duńczyków i włączył Edynburg do Szkocji. Na stałe do Szkocji przyłączył miasto król Malcolm II w 1020 roku. Włączenie Edynburga do Szkocji spowodowało liczne walki z Anglikami. Miasto było wielokrotnie przez nich zdobywane. Jednak w XV wieku król Szkocji Jakub IV zdecydował o przeniesieniu stolicy Szkocji do Holyrood, opactwa przy osadzie edynburskiej. Faktycznie miasto stało się stolicą kraju.
Król Jakub VI koronował się na króla Szkocji i Anglii, przez co obie krainy zostały złączone unią personalną. W Szkocji w 1603 roku założono Szkocki Parlament, który miał swoją siedzibę na głównej ulicy miasta Royal Mile. Po Angielskiej Wojnie Domowej w 1639 roku, Edynburg został zajęty przez Anglików. Dla upamiętnienia dominacji angielskiej założono nową dzielnicę New Town, w którą mocno inwestowano. Powstawały piękne kamienicy, wygodne ulice, urzędy, banki. Ulice nazywano imionami rodziny królewskiej. Te działania sprawiły, że nawet po zdobyciu przez Anglików Edynburga, miasto nie upadło. Rozwinęła się w nim nauka i sztuka. New Town rozwijało się i przyciągało coraz to większą liczbę uczonych, intelektualistów, wynalazców. Największy rozkwit miasta przypisuje się Oświeceniu. Stare Miasto, które było dość ciasnej zabudowy, zaczęło rosnąć w górę. Wieżowce z trzynastoma piętrami nie stanowiły nowości ani czegoś dziwnego. Dopiero rok 1824 przyniósł poważne zniszczenia w skutek pożaru miasta.
Szybki przyrost mieszkańców miasta spowodowany był liczną migracją Irlandczyków, którzy w latach 1801 – 1901 uciekali ze swej ojczyzny przed tzw. zarazą ziemniaczaną. Do tego należy dodać szybki rozwój przemysłu, który skoncentrował się w Glasgow oraz porcie Leith. Edynburg pozostał mekką artystów, pisarzy i naukowców.

Tuluza

Kasia — Wed, 28 Feb 2018 21:44:09 +0000

Tuluza to jedno z najważniejszych miast we Francji. Nie dość, że jest przepięknym przykładem architektury romańskiej, to jeszcze jest drugim, zaraz po Paryżu, ośrodkiem akademickim we Francji. Z roku na roku odwiedza to miasto coraz liczniejsza rzesza turystów. Nic dziwnego, w końcu nie każde miasto może pochwalić się Bazyliką, która znajduje się na światowej liście UNESCO.
Tuluza ma bogatą historię. Pomimo to, Tuluza jest miastem młodości i energii. Zapewne jest to efekt mieszkających tu i studiujących studentów. Jednak samo miasto sprzyja tej energii dają wiele możliwości na jej upust. Są tu niezliczone kafejki, bary, puby i restauracje, które chętnie witają w swoich progach turystów, ludzi młodych, starych, pracujących czy nie. Charakterystyczna różowata cegła nadaje miastu niepowtarzalnego klimatu. Warto przyjechać tutaj choćby po to by przekonać się, że oryginalność tegoż budulca nie powoduje tandetności miasta. To wspaniały przykład zachowania równowagi między przepychem a skromnością.
Tuluza leży u stóp Pirenejów, w niedalekiej odległości od Hiszpanii. Leży nad rzeką Garonną, jest stolicą regionu Oksytania. To położenie właśnie zdecydowało o unikatowym charakterze miasta. Charakterystyczna różowawa cegła, którą można dostrzec na fasadach wielu starych budynków sprawiła, że miasto nazywane jest także różowym miastem. Charakterystyczna architektura wyraźnie odbija się z niemalże sztandarowym budynku miasta, Bazylice św. Saturnina, która została wpisana na listę UNESCO. Bazylika została zbudowana na początku poprzedniego stulecia według „reguły kluniackiej” czyli całkowitemu poświęceniu życia księży i osób konsekrowanych Bogu i sprawom Kościoła. To także ważny przystanek w drodze pielgrzymkowej do Santiago de Compostela.
Innymi zabytkami, które z pewnością trzeba zobaczyć będąc w Tuluzie, są m.in. plac de la Daurade. Jego specyfika jest zaskakująca. Oto trawiasty plac, położony nad rzeką, który w ciepłe dni pełni rolę plaży miejskiej. Warto zobaczyć także klasztor des Jacobins, Kapitol czy katedrę Saint-Etienne. Nie można także ominąć targów. Oto targ Victora Hugo czy Saint-Aubin. To tu można się zaopatrzyć w lokalne przysmaki oraz specjały. Świeże warzywa i owoce przyciągają miłośników zdrowego jedzenia. Warto także poświęcić trochę czasu na zwiedzenie Cite de l’Espace. To prawdziwie interaktywne muzeum kosmosu, a jego kształt przypomina kosmiczne miasteczko. Trzeba jednak pamiętać,że tego obiektu nie da się zwiedzić w choćby godzinę. Można tu dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o wszechświecie.
Tuluza to niewątpliwie jedno z ciekawszych miast Unii Europejskiej i choć stare, tryska życiem i energią.

Neapol

Kasia — Wed, 31 Jan 2018 22:51:03 +0000

To jedno z najpiękniejszych miast Europy. Neapol, miejsce styku kontrastów, historii Włoch i Europy i miasto, które jedni kochają a inni nienawidzą. To trzecie co do wielkości miasto Włoch, stolica Kampanii. Tysiące, setki tysięcy osób codziennie wędruje, jedzie ulicami tej aglomeracji.
Mimo tłoku, wysokich temperatur latem i słynnego problemu ze śmieciami, Neapol co roku odwiedzają miliony turystów. A jest tam co zwiedzać. Stare miasto zamieszkiwali nie tylko Rzymianie, ale i starożytni Grecy. Na każdym rogu stoi zabytek, a na zwiedzenie miasta należy zaplanować co najmniej kilka dni. Neapol ma wiele do zaoferowania nie tylko na ziemi, ale i pod nią Nazywany jednym z najmroczniejszych miast, pokazuje pod ziemią setki tuneli, przejść, katakumb czy cmentarzy wykutych w skale oczywiście pod ziemią. To także świetna baza wypadowa do dalszych podróży, m.in. do Pompei, by zobaczyć Wezuwiusza czy wyspę Capri.
Neapol nie zawsze cieszył się dobrą sławą. Słynna mafia, chaos czy rumor na długo zapadły w pamięci wielu turystów oraz Europejczyków. Jednak to miasto ma wiele, bardzo wiele do zaoferowania turystom. Mnóstwo pięknych, zabytkowych budynków, pomników historii, monumentalnych rzeźb czy świetna pizza to tylko niektóre atrakcje miasta. Neapol bowiem stara się być w czołówce najchętniej odwiedzanych miast we Włoszech, zaraz za Rzymem, Mediolanem i Florencją.
Jak zwiedzać Neapol? Przede wszystkim pieszo. Na nogach można obejść część portową i historyczną miasta. Szkoda brać pojazd, bo można wiele ominąć. Jeśli chce się wzbogacić swój program zwiedzania, to sugeruje się skorzystanie z komunikacji miejskiej. Jest tu bowiem nowoczesne metro z kolorową stacją Toledo. Artyści udekorowali liczne stacje pierwszej linii metra, co także warte jest zobaczenia.
Przede wszystkim warto zobaczyć przepiękną część historyczną miasta, która znajduje się na liście dziedzictwa kulturowego UNESCO. Tu nie można ominąć katedry z baptysterium z V wieku. Także do środka kościoła Gesu Nuovo, San Domenico Maggiore czy San :Lorenzo Maggiore warto wejść. Kochających sztukę zachęca się do zwiedzenia Muzeum Cappella Sansevero, gdzie znajduje się statua Chrystusa pod woalem. Koniecznie należy się także udać na Piazza del Plebiscito, gdzie stoi Pałac Królewski, który można zwiedzać. Można w nim zobaczyć piękne schody, sale pałacowe, w tym muzyczną i salę tronową, a także muzeum. Na przeciw pałacu znajduje się bazylika królewska, która wzorowana była na rzymskim panteonie. Przy placu znajdzie się także Teatr San Carlo, najstarsza nieprzerwanie działająca opera na świecie. Utworzona w 1737 roku mogła pomieścić 3285 widzów. Obecnie miejsc jest zaledwie 1386. Operę można zwiedzać wyłącznie z przewodnikiem.
Najwięcej ciarek na plecach turyści mają po zwiedzaniu podziemnego miasta. Tutaj można zwiedzać antyczne zbiorniki na wodę, które w czasie wojny służyły za schron. Można także przebyć antyczną drogę kupców, która została niedawno odkryta.

Valletta

Kasia — Wed, 03 Jan 2018 21:59:33 +0000

Mało się mówi o tej stolicy, choć oferuje ona bardzo dużo i bardzo ciekawych atrakcji. Oto Valletta, stolica Malty. Miasto położone jest na półwyspie Sciberras pomiędzy dwoma zatokami – Grand Harbour i Marsamxett. To najbardziej wysunięta na południe stolica kraju członkowskiego Unii Europejskiej. W obrębie miasta znajduje się aż 32 zabytków, co plasuje ją na pierwszym miejscu najbardziej zagęszczonych zabytkami stolic świata. Oczywiście miasto wpisano na światową listę dziedzictwa UNESCO. Nie bez powodu więc nazywana jest muzeum pod gołym niebem. W 2018 roku będzie Europejską Stolicą Kultury. To także najbardziej słoneczna miejscowość w Europie.
Główną ulicą Valletty jest Republic Street, która zaczyna się przy bramie miejskiej i kończy pod murami Fortu świętego Elma. Według danych Eurostatu miasto liczy ok 200 tysięcy mieszkańców, jednak w jego obrębie zamieszkuje kolejne 300 tysięcy. Na całej wyspie zamieszkuje około 400 tysięcy osób, co daje zagęszczenie 1617 osób na kilometr.
Historia miasta sięga czasów renesansu w Europie. Na wyspę przybyli Joannici w 1530 roku, którzy za swą siedzibę obrali miejscowość Birgu. Nie był to jednak najlepszy punkt do obrony swych włości, bowiem na zatoką, nad którą leży Birgu, górowały półwysep Sciberras oraz Isola. W związku z tym pomimo umocnienia rożnych fortyfikacji, zamek Castle Sant Angelo nie był najlepszym miejscem. Dlatego wielki mistrz Juan de Homedes zlecił wybudowanie dwóch fortów – na półwyspie Sciberras Fortu św. Elma, a na Isola Fortu św. Michała. Kolejny wielki mistrz, Jean Parisot de la Valette, postanowił wzmocnić obronność tego regionu poprzez umieszczenie miasta w obecnym jego miejscu. Kamień węgielny wmurowano 28 marca 1566, tuż po tym jak zakończyło się wielkie oblężenie wojsk tureckich. Na cześć jego założyciela, miasto otrzymało nazwę Valletta.
Jak przystało na tworzące się miasto, jego projekt stworzył włoski architekt Francesco Laparelli, uczeń Michała Anioła. Układ urbanistyczny został oparty na planie hippodamejskim czyli na zasadzie przecinania się ulic pod kątem prostym. Miasto otoczono szeregiem umocnień, a od strony lądu zabezpieczać je miała fosa. Budowniczy dość spieszyli się z budową miasta w obawie przed kolejnym atakiem Turków, więc nie wyrównywano poziomu poszczególnych ulic. Chodniki i ulice zastępowano długimi i dość płaskimi schodami, by rycerze konno mogli się po nich spokojnie poruszać.
W 1571 roku stolica zakonu została oficjalnie przeniesiona z Birgu do Valletty, choć miasto nie było jeszcze skończone i przypominało wielki plac budowy. Dziś można zwiedzać wspaniały Pałac Wielkich Mistrzów, katedrę św. Jana oraz szereg innych wspaniałych budowli. Na szczególne polecenie zasługuje najdłuższa sala szpitalna w Europie, która liczy 56 m i przynależy do szpitala Sacra Infermeria.

Luksemburg

Kasia — Thu, 30 Nov 2017 13:51:02 +0000

Luksemburg od kilku lat utrzymuje się na czele miast z najwyższym współczynnikiem zadowolenia swoich mieszkańców, jest także miastem, gdzie mieszkają najbogatsi mieszczanie. A przecież to miasto jest jednocześnie stolicą kraju, Wielkiego Księstwa Luksemburgu, i jedynym dużym miastem tego kraju. Państwo Luksemburg jest jednym z najmniejszych krajów w Europie.
Luksemburg leży nad rzekami Alzette i Petrusse. Jest ważnym ośrodkiem dla Unii Europejskiej, na jego terenie bowiem znajdują się siedziby z kilku bardzo ważnych unijnych instytucji, jak m.in. Trybunału Sprawiedliwości. To także ważny ośrodek finansowy i przemysłowy. Rozwinął się tu m.in przemysł stalowy, meblarski, garbarski, tekstylny, browarny, a także spożywczy.
Przypuszcza się, że początki tego miasta leżą gdzieś w czasach cesarstwa rzymskiego. Jednak przyjmuje się za oficjalny początek miasta rok 963, kiedy to Zygfryd, członek tutejszego rodu, kupił od opactwa benedyktyńskiego w Trewirze niewielki zamek, który został zbudowany na skale przy drodze rzymskiej prowadzącej z Reims do Trewiru. Nowy zamek stanął na skale o nazwie Bock, w jej otoczeniu rozrosła się osada. Legendarny Zygfryd uznawany jest za pierwszego hrabiego Luksemburga. Miasto natomiast otrzymało prawa miejskie w 1244 roku. Jego strategiczne położenie sprawiło, że miasto wzniosło silne fortyfikacje, co jednak nie uchroniło go przez zmianą władców. Miasto znalazło się m.in. pod panowaniem Księstwa Burgundii, którego kres nastąpił wraz ze śmiercią Marii Burgundzkiej w 1482 roku. Jej syn, Filip Piękny, zapoczątkował dynastę hiszpańskich Habsburgów. Następnie miasto zdobył Franciszek I Walezjusz, który jednak przegrał wojnę, a miasto znów trafiło w ręce hiszpańskich Habsburgów. Następnie w 1697 roku miasto zdobyli Francuzi, którzy postanowili zainwestować o jego obronę i wzmocnili je nowoczesnym systemem fortyfikacyjnym. Po wojnie o Palatynat miasto znów było hiszpańskie. Jednak po wojnie o sukcesję hiszpańską, trafiło w ręce austriackie. Po Rewolucji Francuskiej Luksemburg dwukrotnie zdobywały siły francuskie, a od słów francuskiego inżyniera, Lazare Carnot, przylgnęło do niego określenie „Gibraltar Północy” z racji doskonałych fortyfikacji, podobnie jak na Gibraltarze. Po 1815 roku miasto trafiło pod pruską kontrolę wojskową.
Podczas pierwszej i drugiej wojny światowej miasto było zajęte przez Niemców. Dopiero w 1944 roku wyzwolili je Amerykanie.
Na terenie miasta-państwa umieszczono ważne dla Unii Europejskiej instytucje, jak na przykład Europejski Trybunał Sprawiedliwości, sekretariat Parlamentu Europejskiego, Europejski Trybunał Obrachunkowy, Europejski Bank Inwestycyjny.